Πλησιάζει ο καιρός για προσγείωση στην Ευρώπη;

Η Ευρώπη, ο τέταρτος μεγαλύτερος φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Δία, ενθουσιάζει και εξιτάρει τους επιστήμονες μιας και είναι στην κορυφή της λίστας για την εύρεση ζωής στο ηλιακό μας σύστημα. Κάτω από την σκληρή από πάγο επιφάνειά του κρύβει έναν τεράστιο ωκεανό πράγμα που κάνει τους επιστήμονες να θέλουν να τη μελετήσουν διακαώς!

Ενώ έχουμε στείλει διαστημόπλοια να τη φωτογραφίσουν και να τη μελετήσουν από απόσταση, παραμένοντας στην τροχιά του δορυφόρου, κανείς δεν έχει αγγίξει μέχρι στιγμής την επιφάνειά της. Αυτό όμως μπορεί να αλλάξει σύντομα αφού στις αρχές του περασμένου χρόνου η NASA ξεκίνησε μια πρώιμη μελέτη για να αξιολογήσει το πόσο πολύτιμη ή όχι θα ήταν μια μελλοντική αποστολή που θα προσγειωνόταν στην Ευρώπη.

Στις 7 Φεβρουαρίου η ομάδα των επιστημόνων κατέθεσε τα δεδομένα των αναλύσεών τους και μια αναφορά η οποία αναφέρει 3 κύριους στόχους μιας επικείμενης αποστολής. Ο πρωταρχικός στόχος είναι σαφώς η αναζήτηση δειγμάτων ζωής στο δορυφόρο. Έπειτα στόχος τους θα είναι να καθορίσουν το κατά πόσο είναι κατοικήσιμη η Ευρώπη μέσω της ανάλυσης υλικού από την επιφάνειά της. Τέλος, θα ήθελαν να έχουν μια σαφή εικόνα της επιφάνειας καθώς και κάτω από την επιφάνεια – να δώσουν ένα σαφή χαρακτηρισμό δηλαδή – ώστε να μπορέσουν να υποστηρίξουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο μια μελλοντική ρομποτική αποστολή με στόχο την εξερεύνηση της επιφάνειας του δορυφόρου και του ωκεανού της.

Τα στοιχεία είναι σχεδόν αδιαμφισβήτητα για τον ωκεανό της Ευρώπης

Ο δορυφόρος, που είναι ελαφρώς μικρότερος από τη δική μας Σελήνη, φαίνεται να έχει έναν «παγκόσμιο» ωκεανό (καλύπτει δηλαδή ολόκληρο των πλανήτη) κάτω από την επιφάνεια που έχει το διπλάσιο νερό από τους ωκεανούς της Γης. Δύο είναι τα κύρια στοιχεία που κάνουν τους επιστήμονες να πιστεύουν ότι υπάρχουν μεγαλύτερες πιθανότητες για την εύρεση ζωής στην Ευρώπη σε σύγκριση με άλλους δορυφόρους που έχουν κι αυτοί νερό κάτω από τις επιφάνειές τους (π.χ. ο Γανυμήδης και ο Εγκέλαδος).

Ο ωκεανός της Ευρώπης βρίσκεται πολύ κοντά στην επιφάνειά της – μόλις 16-26 χιλιόμετρα – και η ακτινοβολία από τον Δία βομβαρδίζει με πάγο, θείο, και άλατα την επιφάνεια του φεγγαριού δημιουργώντας ενώσεις που θα μπορούσαν να περνάνε στο εσωτερικό και να χρησιμοποιηθούν από ζώντες οργανισμούς για να αναπτυχθούν. Ακόμη, η Ευρώπη είναι το ένα από τα δύο μόνο μέρη που ο ωκεανός φαίνεται να έρχεται σε επαφή με ένα βραχώδη θαλάσσιο πυθμένα. Αυτό το σπάνιο φαινόμενο την τοποθετεί στην κορυφή της λίστας για αναζήτηση ζωής.