Ένας γαλαξίας στο «χείλος»

Οι σπειροειδείς γαλαξίες που απαντώνται σε ολόκληρο το σύμπαν παίρνουν κάθε είδους κατεύθυνση (προσανατολισμού) σε σχέση με τον πλανήτη μας. Μερικούς τους βλέπουμε από πάνω ή κατά πρόσωπο.

Ένα καλό παράδειγμα είναι ο γαλαξίας σε σχήμα ‘ρουφήχτρας’ ή και ‘υδρομασάζ’, όπως τον περιγράφουν μερικοί, NGC 1232. Ο εν λόγω προσανατολισμός αποκαλύπτει τους βραχίονες ενός γαλαξία που ρέουν και έναν φωτεινό πυρήνα με απίστευτη λεπτομέρεια, αλλά δεν βοηθάει στο να διαμορφώσουμε μια τρισδιάστατη εικόνα του γαλαξία. 

Άλλες φορές βλέπουμε γαλαξίες υπο γωνία, όπως, για παράδειγμα, τον NGC 3521. Κι ενώ αυτά τα αντικείμενα που έχουν κλίση αρχίζουν να αποκαλύπτουν την τρισδιάσταση δομή των σπειροειδών βραχιόνων τους, αυτό δεν αρκεί. Η πλήρης κατανόηση ενός σπειροειδούς γαλαξία μπορεί να συμβεί μόνο όταν έχει προσανατολισμό ανάλογο με αυτό του γαλαξία NGC 1055. 

Όταν ένας γαλαξίες διακρίνεται να έχει προσανατολισμό στο «χείλος» του (edge-on galaxy) μας δίνει τη δυνατότητα να πάρουμε μια γενική εικόνα για το πως τα αστέρια είναι κατανεμημένα σε όλο τον γαλαξία, και τα «ύψη» του σχετικά επίπεδου δίσκου καθώς και ο φωτεινός πυρήνας του, μπορούν να μετρηθούν ευκολότερα. 

Ένας τέτοιου είδους προσανατολισμός δίνει επίσης τη δυνατότητα στους επιστήμονες να μελετήσουν το συνολικό σχήμα του εκτεταμένου δίσκου του γαλαξία και τις ιδιότητές του. Ένα παράδειγμα αυτού είναι η στρέβλωση, η οποία είναι κάτι που βλέπουμε στο εν λόγω γαλαξία. Ο γαλαξίας αυτός έχει περιοχές που παρουσιάζουν μια περίεργη συστροφή και αταξία στον δίσκο του και οι επιστήμονες πιθανολογούν ότι αυτό προκαλείται από αλληλεπιδράσεις με τον γειτονικό γαλαξία Messier 77.

Αυτή η στρέβλωση είναι ορατή εδώ (αρχική φωτό) καθώς βλέπουμε τον δίσκο του NGC 1055 να είναι ελαφρώς λυγισμένος και να εμφανίζεται ένα ‘κύμα’ κατά μήκος του πυρήνα του.